Han Rasmus

Helvete

sa han Rasmus ofte.

Han gjekk villmann i potetåkeren

og tok alt opp på ein ettermiddag.

Helvete.

Etterpå la han ein klump matjord

under overleppa

i mangel på snus.

Helvete.

Helvete sa han Rasmus

den gongen han bar storoksen på ryggen

fleire kilometer

fordi det var slik ishålke

og kyrne i nabogarden ikkje kunne vente.

Helvete.

Og han sa helvete

han Rasmus

den gongen han kom til å rive ned

eit småfuglereir frå låvebjelken.

Og då han sto med to dunete døyande

fugleungar i dei veldige nevane sine

rann det store dropar nedetter kinna.

Helvete sa han Rasmus.

 

Forfattar: Arne Ruset

Frå samlinga Mus, Det Norske Samlaget, 1983.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

beroene

beroene

52, Luster

Bok åleine gjer ingen klok, sa kjerringa, ho svidde grauten med nasen i kokeboka.

Kategorier

Arkiv

hits